+995 579 69 93 93 info@supergeorgia.ge

Login

Sign Up

Username*
Password*
Confirm Password*
First Name*
Last Name*
Email*
Phone*
* Creating an account means you're okay with our Terms of Service and Privacy Statement.

Already a member?

Login

ისტორიულად, შიდა ქართლი საქართველოს უძველესი და ცენტრალური ნაწილია. იბერიული ტომები სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ბორჯომის ხეობიდან გადმოსახლდნენ და უკვე აქ იწყება ქართლის სახელმწიფო. ლეონტი მროველის ქრონიკაში ასეთი ნახევრად-მითოლოგიური ისტორია მოყვანილია: “Uplos ასევე … მას ეკუთვნოდა ქვეყანა არაგვიდან და თბილისამდე – ტაციკარისა და ფანავარის მიმართულებით. ეს იყო ის, ვინც უფლისციხე, ურბნისის, კასპის ააშენა და მოუწოდა ზემო იმ ქვეყანას, რომელსაც დღეს შიდა ქართლი არაგვისა და არმაზიდან თაკისკარიდან უწოდებენ “. შიდა ქართლის ნათელი საზღვრებია: მცხეთისა და ტაშისკარიდან (სოფელი ბორჯომის ხეობის დასაწყისში).

მოგვიანებით, ცენტრი მცხეთასა და თბილისში გადავიდა, მაგრამ არაბები მოვიდნენ, თბილისის გარეუბანში დაიკავეს და ქართლის სამეფო 400 წლის განმავლობაში გორსა და მის შემოგარენში გადავიდა. ეს არის საქართველოს ყველაზე “ქართული” ნაწილი. მე -12 საუკუნეში, აქ ქართლური ერისტავტოვო იყო დედაქალაქი სურამში.

შუა საუკუნეების შუა საუკუნეებში (მე -16 და მე -17 საუკუნეებში) შიდა ქართლის მთავრები ქართული არმიის მარჯვენა ფლანგს ქმნიდნენ. პირველი და უპირველესი მთავრები იყო ამილახვარი, რომელიც გორის რაიონისა და ქვემო-ჩალას ციხე იყო. ციციშვილის მთავრები დზამის ხეობაში და მის ირგვლივ დასახლდნენ, შემდეგ კი ტერიტორია ზემო სციციანოიანმა უწოდა. ჯერ კიდევ ქვემო სციციანოზი ხეობაში ნიშბის (ახლა მეზობელ ტერიტორიაზე) იყო. ტედზამას ხეობა შუა საუკუნეების შუა წლებში ეკუთვნოდა მთავრებს სააკაძესა და თარხან-მურავს, რომელიც მათგან იყო წარმოშობილი. ჩრდილოეთით, კავკასიონის მთისწინეთში და ცხინვალის ირგვლივ, მთავრები მაჩაბელი დასახლდნენ და ეს ტერიტორია სამაჩაბლოდ ეწოდა.